Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010

Κοπέ ντε βούρ...

Έννεν η ουσία των όσων ελεχτήκαν που με κάμνει να νιώθω ασσιημα. Εν ο τρόπος που εχειρίστηκα την κατάσταση. Η αλήθκεια εν ότι στες σχέσεις τζιαι στην επικοινωνία είμαι λλίον ανεπίδεκτος μαθήσεως...

Ξέρω την αρκετούς μήνες. Εφκαίναμε, πάντα στο φιλικό. Στες αρκές του μήνα "της μίλησα αλλιώτικα, με είδε και κείνη αλλιώτικα και έτσι όλο το πράγμα γύρισε στο αλλιώτικο" (αθάνατο ελληνικό σινεμα!). Έπεψε μου τες προάλλες έναν SMS, που ελάλε μου για κάτι που την επροβλημάτιζε. Κάπου μέσα στο SMS, αναφέρτηκεν τζιαι η λέξη "σχέση".

Τι το έθελες κοκόνα μου; Άμα ακούω την λέξη "σχέση", ειδικά όταν εν στες αρκές της (σχέση, φάση, κατάσταση, όπως θέλετε πέτε την) πιάννει με πανικός. (ΣΣ: Τι παθαίνετε οι γενέτζιες τζιαι θέλετε να ταπελλώννετε τα πάντα; "Αυτο που μας δένει εμάς δε θέλω να' χει όνομα, μα θέλω να' χει νόημα" λαλεί τζιαι έναν άσμα)
Εν σαννα με βάλλεις σε κλουβί. Παθαίνω όπως τους κλειστοφοβικούς που κλείουνται μέσα σε έναν ανελκυστήρα. Πνίουμαι. Θέλω να φύω. Όι γιατί εν θέλω να σχετιστώ με έναν άθρωπο, απλά έχω πολλά κακές εμπειρίες.

Ακόμα τζιαι στην πιο έντονη ερωτική σχέση, θέλω ανεξαρτήσια. Θέλω να μπορώ να κάμω τα πράματα που θέλω, τα hobbies μου, να φκω με τους φίλους τζιαι τες φίλες μου χωρίς ζήλιες τζιαι μικροπρέπειες. Να έχω το χώρο μου σαν οντότητα, μέσα στα πλαίσια της σχέσης. Εν λαλώ να είμαστε τζι οι δκυο ποτζιει ποδά. Ούτε για ελεύθερη σχέση. Εν καλύτερα να εσιεις friends with benefits παρά ελεύθερη σχέση. Ανεξαρτησία, χώρο να αναπνεύσω, αλλά σε λογικά πλαίσια. Τούτο θέλω, τζιαι τούτο φοούμαι ότι εν να μου στερήσει ο εκάστοτε σύντροφος μου. Τζιαι γι' αυτό κόφκουμαι του βούρου.

Έπιασα την που τα μούτρα. Εν εστίασα σε τζιείνον που έθελε, αλλά σε τζιείνα που εγώ επίστευκα. Εν την άκουσα. Ούτε απάντησα στην ουσία στες ερωτήσειςτζιαι στα θέλω της. Για να είμαι ειλικρινής, όπως εσυμπεριφέρτηκα, ηταν σαννα μεν τες άκουσα καν. Έβαλα το MP3 (που είχα γράψει στο νου μου) να παίζει. Έφκαλα άμυνες. Έφκαλεν τζιαι τζιείνη. Έφκαλα παραπάνω άμυνες. Τζιαι στο τέλος, εκόπηκα του βούρου.

Λαλούν οτι ο,τι σκέφτεσαι, τζιεινον τραβάς τελικά. Εψές όταν εστράφηκα έσσω, δκυό τραούδκια είχα στο νου μου. Το "Κορίτσια της Συγγνώμης"¨τζιαι το "Λένε για μένα"...